Digitaal Kerkloket

Gedichten van dhr. Oep Dupon:

 

De heer Oeb Dupon heeft vroeger in Frederiksoord gewoond en de familie Dupon waren trouwe leden van de gereformeerde kerk van Nijensleek. Oeb Dupon heeft in Nijenstede in Steenwijk gewoond en las graag ons kerkblad.  Inmiddels is dhr Dupont overleden (29 november), maar we willen nog wel graag zijn gedichten laten lezen.Hij schrijft veel. Hij heeft onder andere een boek geschreven over de Tweede Wereldoorlog vanuit zijn ervaringen in het verzet, maar ook schrijft hij graag gedichten.

 Hier volgen 2 van zijn gedichten:

 

 Kerstnacht

 

'k Ben vrog naor bedde gaon

't was een drokke dag.

Ik hadde veur mien doen

nogal wat daon, want morg'n is 't Karst.

De kinder komt, nou dan weet ie 'wel:

d'r moet wat in de kelder staon!

 

'k Veul nagenoeg direct in slaop,

maar ja, is was ook barre muu

van al dat gesjouw en dat gepak.

“ 't Is maar goed, dat 't niet altied kerstfeest is”

zo dacht ik nog en zeilde weg

in 't dromenland.

 

Ik zat in een vliegtuug – hoe bestaot 't!!

Ik bin met geen duuzend starke kerels

in zo'n ding te krieg'n, en dan nog vlieg'n?

 

De piloot stelde mij gerust....

“Ie vlieg'n mit de El-Al

naar Israël” zee de man.

 

'k Bin maor diepe in de stoel ekreupen

en keek nog een keer naor de “vliegerman”

Doe wus ik 't zeker:

Hij is een zeune van het uutverkoren volk!

 

We vleug'n – zo docht ik – naor Efratha's velden

Vlak bij de stee die Bethlehem hiet.

Zuks docht ik, maar ik was weer in'edommeld.

“k Hadde mij eindelijk over egeven an die jeudeman,

zo kalm en vastberaoden.

Hij vliegt ons naor beleufde land.

Hij wus 't zeker........

en vanaf nou vertrouwde ik hem helemaol.

 

Op 't vliegveld Ben Goerion

stapte ik weer uut de “plane”

Ie ziet 't, ik heb onderweegs wat engels leert!

Mit de busse ben ik naor Efratha's velden egaon.

De tente opzetten was zo edaon.

 

Een stukkie verder zaten herders bij 't vuur.

Ze waakten over de kudde op de hei.

't Waren rauwe kerels in d'r taalgebruuk

en in d'r bedoenerij.

 

'k Zol net mien tente ingaon

um een beetien slaop te pakken

doe de hemel eupen barstte

en ik zag, dat deur een brede koker

wel duuzend eng'len naar beneden zweefden.

Ze zungen 't mooiste lied dat ooit bestun.

ERE ZIJ GOD IN DEN HOGE!

 

Ik zakte deur mien knieën op de grond

en dankte toen de Heer

dat ik dit beleven mocht.

 

Doe zee een stemme diep in mij:

“Gao maor naor de herders toe.

Ze weet al wat der is geschied

en wat ze hebt te doen”.

 

Doe sleut zich weer de hemel.

't Waar duuster en de sterren

flonkerden zo zacht.

 

Ik heb me an esleuten bij 't herdersvolk.

Ze vunden 't heel niet vrömd.

 

Op een paar man nao, die op de schaopen pasten

bin ik mit de herders naor  Bethlehem ereisd.

Ze zung'n 't zelfde lied

dat d'engelen zo mooi vertolkten:

Ere zij God in de hoge en in 't nij Jeruzalem.

 

Ik snapte er steeds minder van

maar 'k huld mij stil.

Ik zol 't wel zien wat er van kwam.

 

Maor daor bij die beestenslal

waor helder licht deur 't raampien schient

Dáor mut 't wezen!!

 

De herders gaon wat aarzelend naor binnen

en met heur bin ik stillegies mit egaon.

Wat ik daor zag, dee mien harte overslaon:

Een jonge vrouw, Maria was heur naam

ze zeugde heur baby, zacht en teer.

Een jonge vent die Jozef hiet

stond straolend aan heur zied

en hij vertelde oens:

“Dit is beleufde Kind,

de Zeune van God, Immanuël”!

 

'k Bin stille weer naor buten gaon,

daor waor mien tente stund in 't veld.

Daorbinnen heb ik worsteld mit mien God:

“Ik kan 't bijna niet geleuv'n Heer.

Is dit de Keuning, Opperheer?“

 

Doe sprak de Heer:

“Mien zeun, zo diep wol Jezus gaon

dat Hij in een stal ter wereld kwam.

Bij de os, de ezel en 't schaop.

Hij wol de minste wezen

veur joe en alle mensen op deez' aard.”

 

“Heer God, Ie zegt 't zelf tot mij

dat maekt mij gelokkig en zo blij”.

'k vuul de bevrijding deur Zien bloed.

Hij heft 't volbracht en dan is 't goed.

 


 

Verwachting

 

't Is tweede Kerstdag, tweeduizend veertien.

De oude man zit voor z'n raam te wachten.

De kinderen komen,

dan zijn ze met z'n achten

Om 't feest te vieren van 't pasgeboren Kind!.

 

Dat is toch de sleutel van Kerstmis.

Iedereen is vol verwachtenis.

Wat zal het worden deze dag?

Alleen maar feestelijk eten of ook gedachtenis?

 

De oude man neemt de familie bijbel

en leest voor: de geboorte van de Heer

uit Lucas twee, 't aloude Kerstverhaal.

Zijn stem is zwak en teer.

 

Na 't lezen van dit Bijbeldeel

zet hij zich op de orgelkruk

en speelt en zingt met trillend stemgeluid

het “Ere zij God in den hoge“

 

De kinderen luisteren eerst

maar zingen dan met d'oude opa mee.

Daarna gaan ze samen eten en wat drinken

en 't familiefeestje delen.

 

Ze zijn weer weg, naar eigen huis en haard.

De oude man is moe, ook al deed hij niets.

Maar hij heeft genoten van allen om hem heen vergaard.

“'k Ga slapen”zegt hij. “Ik word in Gods gunst bewaard”.